Bouw van de Riquevaltunnel 1801-1810 (≈ 1806)
Canal gegraven om dorpen te verbinden.
avril 1810
Inauguratie van de ondergrondse
Inauguratie van de ondergrondse avril 1810 (≈ 1810)
Officiële exploitatie van de tunnel.
1906
Trekijzer
Trekijzer 1906 (≈ 1906)
Vervanging van stoom door elektriciteit.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Rougaillou - Eerste paardensnijder
Winch boot geëxploiteerd door paardrijden.
Oorsprong en geschiedenis
Het Museum van Touage in Bellicourt is gewijd aan de geschiedenis van de touage, een sleeptechniek gebruikt in de ondergrondse Riqueval, een tunnel-kanaal van 5,670 meter lang. Gebouwd tussen 1801 en 1810 en ingehuldigd in april 1810 stelt deze tunnel het Saint-Quentin kanaal in staat om de dorpen Bellicourt, Bony en het American Memorial of Bellicourt over te steken. Vanwege het gebrek aan voldoende ventilatie kunnen schepen alleen navigeren door te worden getrokken door een sleepwagen, een lierboot die aan een ketting van 8 km en 96 ton aan de bodem van het kanaal is bevestigd.
Oorspronkelijk werkte de eerste torenbouwer, de Rougaillou, dankzij paarden die een ritje op het dek maakten. Het werd vervangen door een stoommodel en, vanaf 1906, door een elektrische handdoek, het oplossen van het probleem van rook in de kluis. De overtocht, die duurde van twee tot drie uur met een gemiddelde snelheid van 2,5 km/u, liet de zeilers rusten, delen pannenkoeken of frituren, en muziek spelen. Dit systeem, een van de laatste in de wereld, blijft operationeel ondanks de daling van het verkeer op het kanaal.
Het museum van Bellicourt presenteert deze symbolische techniek, terwijl Voies bevaarbare de France de installatie van mechanische ventilatie bestudeert om de doorgang van gemotoriseerde boten mogelijk te maken. De touage van Riqueval, ooit onmisbaar met een verkeer van 100 boten per dag, n Dit industriële erfgoed getuigt van een unieke techniek en een steeds levende knowhow.