Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Thomasbrug, gelegen in de wijk Finkwiller in Straatsburg, is een metalen boogwerk gebouwd in 1841. Het werd gemaakt door de broers van Dietrich de Reichshoffen, onder leiding van Nicolas Cadiat, volgens de plannen van de ingenieur Antoine-Rémy Polonceau. Deze laatste, bekend om zijn ontwerp van de Carrouselbrug in Parijs in de jaren 1830, paste zijn gepatenteerde systeem in 1835 toe. De Saint-Thomasbrug is één van de enige twee metalen bruggen die voor 1850 in Frankrijk bestonden en één van de oudste gietijzeren bruggen van het land.

De geschiedenis van de brug gaat veel verder terug, met een eerste vermelding van een Sint Thomasbrug (Sankt-Thomasbrücke) uit 1197. Na de Revolutie werd het in 1794 hernoemd tot "brug van de Republiek," waarna het in 1813 terugkeerde naar zijn oorspronkelijke naam. Hij werd in 1841 gereconstrueerd en nam tijdens de twee wereldoorlogen tijdelijk een Duitse naam aan, waarna hij in 1918 en 1945 eindelijk zijn Franse naam terugkreeg. Het is een historisch monument in 1995, het blijft een belangrijke getuigenis van de stedelijke en industriële geschiedenis van Straatsburg.

Architectureel onderscheidt de brug zich door zijn enige gietijzeren boog, die bestaat uit vier holle bogen die rusten op metselwerk. Deze bogen, bestaande uit boutvormige halfcilinders, maken een structuur mogelijk die zowel licht als bestand is. Door het verwijderen van batterijen kon ook het bed in dit gebied vernauwd worden. De brug is gelegen op de Martin-Luther Street as en verbindt de Finkwiller en Charles-Frey karavanen, die een centrale rol spelen in het verkeer van de buurt.

De St. Thomasbrug is ook een symbool van 19e-eeuwse technische innovaties. Het Polonceau-systeem, dat voor het eerst in Parijs werd gebruikt met de Carrouselbrug (demoli in 1935), markeert een vooruitgang in de metaalconstructie. Zelfs vandaag wordt het dagelijks gebruikt en getuigt van de duurzaamheid van de gietijzeren werken van die tijd.

Externe links