Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Reims-Gueux circuit, ook bekend als het Reims circuit, werd in 1926 opgericht voor de Grand Prix de la Marne, georganiseerd door de Automobile Club de Champagne. Aanvankelijk 7,816 km lang, gebruikte het departementale wegen (D26, D27) en National 31 tussen de dorpen Thillois en Gueux. De driehoekige route, gekenmerkt door drie lange rechte lijnen en drie iconische bochten (Gueux, La Garenne, La Bonne Encounter), maakte het een beroemd circuit om zijn snelheid en spectaculaire dia's. De organisatoren hebben geleidelijk het milieu veranderd, bomen omgehakt en huizen gesloopt om mazen te creëren en de veiligheid te verhogen.

In 1938 werd de eerste Grand Prix van Frankrijk gehouden onder auspiciën van de Automobile Club de France, waarna hij het theater werd van de eerste officiële Formule 1-race in 1950. Tussen 1952 en 1954 werden grote uitbreidingen gemaakt: een helling die het dorp Gueux ontweek (de route terugleidde tot 7.198 km in 1952), vervolgens een noordoostelijke helling die de lengte op 8,347 km bracht in 1953, met nu vijf bochten. Deze omvatten duurzame infrastructuur zoals versterkte betonnen standen (1928), een centraal paviljoen herbouwd in 1953, en een roterend display paneel opgericht in 1956. Het circuit werd echter om financiële redenen gesloten in 1972, na veertien Grand Prix de France en motorevenementen tot juni 1972.

Gerangschikt een historisch monument in mei 2009, de site behoudt enkele van zijn originele lay-out en iconische stands. Sinds 2007 hebben herdenkingsevenementen zoals de Week End of Excellence Automobile (2007-2009) zijn erfenis gevierd, met demonstraties van historische voertuigen aangedreven door figuren als Jean Alesi of Henri Pescarolo. Hoewel een reconstructieproject in 2007 werd opgegeven, werkt de vereniging Les passionnés du circuit de Gueux (gecreëerd in 2023) nu aan het behoud ervan. Het circuit blijft een populaire plek voor fotoshoots van oude auto's, getuigen van zijn aanhoudende aura in de wereld van de motorsport.

De sinds 2009 beschermde elementen omvatten de stands (Benoist, Wimle, Sommer), het Lambert chronometer paviljoen, de stands, een ondergrondse doorgang en een metalen display. Deze overblijfselen, gecombineerd met fresco's zoals Molné en Akmen die racescènes vertegenwoordigen, herinneren aan de gouden tijdperk van wedstrijden waar bestuurders zoals Jean Behra (winnaar in 1952 op Gordini) en Juan Manuel Fangio, waarvan 1954 Mercedes-Benz W196 werd tentoongesteld tijdens de herdenkingen. De geschiedenis van het circuit weerspiegelt ook de uitdagingen van modernisering, tussen sportpassie en veiligheidsbeperkingen, die na 1969 tot een geleidelijke achteruitgang hebben geleid.

Externe links