Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Ondanks zijn naam is de Pont Neuf de oudste brug van Parijs die nog staat. De bouw, besloten in 1577 onder Henri III, begon in 1578 met het leggen van de eerste steen door de koning zelf, in aanwezigheid van Catherine de Medici en Louise de Lorraine. Het werk, onderbroken door de politieke onrust van de Liga (1588-1598), werd in 1599 hervat onder Hendrik IV en eindigde in 1607. Deze brug onderscheidt zich door zijn afwezigheid van huizen, een primeur in Parijs, en zijn trottoirs beschermen voetgangers, evenals zijn halfronde balkons huizen winkels.

De Negen Brug wordt ook gekenmerkt door technische en symbolische innovaties. Het is de eerste Parijse brug die de Seine volledig oversteekt en de linkeroever, de rechteroever en het eiland Cité verbindt. In 1614 werd een paardenstandbeeld van Hendrik IV ingehuldigd, in opdracht van Maria van Medici en gemaakt door Johannes van Bologna en Pietro Tacca. Opgericht tijdens de Revolutie, werd het vervangen door een replica door Lemot. De brug staat ook bekend om zijn 381 mascarons, groteske sculpturen geïnspireerd door mythologie, en voor de pomp van de Samaritaine (1602-1608), Parijs' eerste waterhefmachine, die het Louvre en de Tuileries voedde.

Door de eeuwen heen werd Pont Neuf een emblematische plek voor het Parijse leven. Het werd genoemd als een historisch monument in 1889 en vermeld als een UNESCO World Heritage Site in 1991 met de oevers van de Seine. In 1985 werd het "verpakt" door Christo en Jeanne-Claude, en in 1994 werd het door Kenzo gebloeid. Een symbool van moderniteit in zijn tijd, inspireerde hij schilders (Turner, Renoir, Monet), filmmakers (Bresson, Carax) en architecten, terwijl hij een plaats van herinnering bleef, zoals blijkt uit de bezienswaardigheden van de overstroming van 1910.

De architectuur, met zijn zeven bogen aan de grote arm en vijf aan de kleine armzijde, evenals de candelabras ontworpen door Victor Baltard in 1854, maken het een model van techniek en esthetiek. De manden, oorspronkelijk bezet door winkels, werden vrijgegeven in de 19e eeuw, en de mascaronen, hoewel vervangen door kopieën, herinnerde haar artistieke erfgoed. Na een complete restauratie in 2007 blijft Pont Neuf een symbool van Parijs, dat geschiedenis, kunst en innovatie combineert.

De brugvloer was het onderwerp van talrijke afgebroken architectonische projecten, zoals een oud forum voorgesteld door Nicolas de l'Espine in 1662, of een Napoleontische obelisk in 1810. Het beeld van Hendrik IV, gesmolten in 1792, werd herbouwd dankzij een abonnement onder Lodewijk XVIII. In 2023 werd er zelfs een modeparade gehouden voor Louis Vuitton, die zijn tijdloze status als een belangrijke culturele en historische plek illustreerde.

Externe links